Babs brengt de verf dik op het doek aan, gevolgd door ingrijpend weghalen totdat de compositie naar wil is. Als ze in haar atelier aan het werk is, geeft ze soms een 'franse show', zegt ze. Dansend en vliegend zijn haar penseel bewgingen dan. Hoewel niemand dat zeker weet want ze wenst 'liever' niet gestoord te worden bij haar artistieke uitspattingen. Al naar gelang haar stemming is haar werk soberder of vrolijker gevormd. Babs maakt gebruik van een aantal stijlen: sommige schilderijen hebben een kubistische draai en andere zijn expressionistisch non-figuratief. De favoriete basis kleur, blauw, is een redelijk constante factor, samen met de afbeeldingen van dieren. Paarden en vogels zijn tegenwoordig favoriete modellen voor haar. Echter, de kijker hoeft deze dieren niet in haar werk te herkennen. Het mogen ook kreeften worden of andere beesten en dingen. Daarom krijgt het werk niet altijd een title mee. 'Anders duw ik mensen maar in een richting'. In haar jongste schilderijen heeft Babs een opmerkelijk élan gecreeerd, waarbij ze zich nieuwe mogelijkheden heeft eigen gemaakt, onbekende wegen heeft bewandeld en intense vrijheden heeft verorberd. Het zijn schilderijen die letterlijk en figuurlijk spetteren. Een deel van de schilderijen op deze website zijn door Babs gemaakt naar aanleiding van een reis naar Australie. Ze werd geinspireed door het ruige landschap met de imponerende rotspartijen en ze werd ook geraakt door de oorsprongkelijke bewoners van dit continent, de aboriginals. Ook haar reizen naar Antarctica en de Galapagos komen aan bod. Intens kleurgebruik zoals het vlammende rood en oranje en het diepe turquoise en azuurblauw. Soms met de nadruk op de horizon, dan weer voert het verticale de boventoon, bijvoorbeeld de enorme kloven die wegschieten tussen de rotspartijen.